Turunçgil Meyvelerinde Kahverengi Çürüklük ve Gövde Zamklanma Hastalığı

Hastalığa karşı turunçgil türlerinin en hassasından daha dayanıklı olanına doğru sıralaması şöyledir: Limon (Citrus limon Burm.), ağaç kavunu (C. medica L.), laym (C. aurantifolia Swingle), kaba limon (C. jambheri Lush), altıntop (C. paradisi Macf), portakal (C. sinensis Osbeck), mandarin (C. reticulata Blanco),citrange (P. trifoliata x C. sinensis), tangelo (C. paradisi x C. reticulata), turunç (C. aurantium L.) ve kumquat (Fortunella spp.). Bir tür içindeki çeşitler arasında da duyarlılık yönünden farklılıklar bulunmaktadır. Örneğin; limonlardan kara limon, portakallardan Washington navel portakalı daha duyarlıdır. Hastalığın meyvelerdeki belirtileri; sonbahar ve kış aylarında yağışlı günlerde bulaşırlar. Genellikle yerden 1.5 m yükseklikte dalların meyvelerinde bulaşma olur. Enfeksiyon noktasında önce kahverengi-sarı lekelenme olur ve kabuk yumuşar, sonra tüm meyveyi hastalık sarar. Meyve kabuğu biraz incelip kahverengi derimsi bir hal alır. Meyvede tipik bir koku oluşur Yağışlı mevsimlerde önemli oranda meyve kaybı olur. Eğer meyveler bahçeden bulaşık olarak depoya alınırsa enfekteli meyveler üzerinde kahverengi lekeler oluşur ve hastalık sağlam meyvelere de geçer. Gövde ve dallarda ise; gövdede hasta bölgenin kabuğu dıştan sertleşmiş kuru görünüm alır. Bu bölgede kabuk çatlar ve kahverengi zamk akıntısı olur. Hastalık gövdede yatay ve dikey olarak ilerleyerek tüm gövdeyi sarar ve öldürür, odun dokusu kahverengi-sarımsı renk alır. Kök boğazında ve toprak altındaki ana ve saçak köklerde hastalık nedeniyle kahverengi çürümeler oluşur. Hastalanan bu bölgeler sertleşir ve hafif bir zamk akıntısı yapar. Akan zamk toprak içerisine karıştığından açıkta zamk görülmez. Hasta bölgeler diğer patojen ve saprofit etmenlerin de saldırısına uğradıklarından kök boğazı ve ana kökler tamamen ölüp siyahlaşır. Hasta ağaçların önce yaprakları sararır, sonra ağaç yaprak dökerek kurur.